Odkształcenie powierzchni i destylacja

Taksówka BagażowaPriorytet metody destylowania powierzchni pojazdów poddawanych renowacji jest podporządkowany od stanu pokrycia, stopnia skorodowania czy też instrumentu rekonstrukcji. W przypadku pełnej rewitalizacji powinno się zdjąć kompletną warstwę starego wyrobu malarskiego. Operacje te mogą być przetwarzane strategiami mechanicznymi lub syntetycznymi. Usuwanie starych powłok trybem mechanicznym polega na piaskowaniu albo śrutowaniu nadwozia do otrzymania czystej, metalowej powierzchni. Lokalnie filtruje się miejsca skorodowane szczotkami lub papierem ściernym. Piaskowanie można utworzyć oczyszczarką pneumatycznřą ewentualnie urządzeniem bezpyłowym. Do spychania pozostałości pokrycia malarskiego promowany jest śrut ostrokrawędziowy o wielkości ziarna ok. 0,4 mm. W biegu piaskowania albo śrutowania trzeba używać przebiegające łączne reguły technologiczne:

– powierzchnie poddawane piaskowaniu winny być oczyszczone z zbytku olei i smarów,
– ścierniwo spożytkowane do przebiegu powinno być suche, wyzbyte znikomych zanieczyszczeń i odtłuszczone, powietrze używane do piaskowania powinno być dokładnie odwodnione i odoliwione,
– piaskowanie powinno się kierować w taki sposób, aby maksymalna różnica osiąganych nierówności nie naruszyła 0,1 mm (jest to tzw. chropowatość),
– nie powinno się piaskować składników, które mogą ulec odkształceniu na przestrzeni filtrowania, po posłowiu piaskowania powierzchnia winna być szczegółowo odkurzona,
– przemyta powierzchnia winna być zaciemniona farbką gruntową nie póżniej niż w 4 godziny po oczyszczeniu,
– nie powinno się prowadzić piaskowania w towarzyskiej okolice nowo pomalowanego wyrobu, na którym warstewka malarska jest jeszcze niewysuszona,

Ważnym indeksem przy piaskowaniu i śrutowaniu jest ciśnienie sprężonego powietrza. Wzrost ciśnienia pobudza przyrost skuteczności procesu, natomiast zarówno wielkie zmęczenie sprężonego powietrza i ścierniwa. Najwłaściwsze jest ciśnienie 0,40,6 Mpa (46 at) przy średnicy dyszy 8 mm. Ogromny wpływ ma także odległość pomiędzy dyszą a powierzchnią śrutowaną, powinna ona wynosić 50-I-70 cm. Następnym parametrem, mającym wpływ na bieg śrutowania, jest narożnik padania śrutu na powierzchnię oczyszczaną, który winien wynosić 4050°. Niejednokrotnie wykorzystywanym środkiem chowania starej powłoki jest jej opalenie. Proces oczyszczania płomieniowego wykonuje się poprzez kilkakrotne przeciążenie palnika z pożarem lotnym poprzez szorowaną pokrywę. Najwspanialsze efekty sięga się przez działanie płomieniem na fragmenty mokre bądź ochłodzone. Nie powinno się działać pożarem na części naprawdę ogrzane, skoro efektywność działania ognia jest wówczas wysoce mniejsza. Składniki bardzo cienkie mogą ulec pod wpływem ognia odkształceniu, dlatego nie rekomenduje się dla nich klarowania płomieniowego. Przy elementach otylszych funkcjonowanie pożaru nie emanuje na właściwości wytrzymałościowe konstrukcji.

Operację tę powinno się realizować w pomieszczeniach doskonale wentylowanych, najlepiej pod gołym niebem, z uwagi na powstające przy odkażaniu mieszanki gderające. Pożądana operacją po uniewinnieniu płomieniowym konstrukcji jest jej końcowe uniewinnienie poprzez szczotkowanie. Poleca się sondowanie zdezynfekowanego nagrzewaniem i szczotkowaniem budynku, gdy jest on w dodatku czuły. Ostatnimi czasy do zamiatania starych powłok malarskich używa się środki chemiczne (tzw. Remosole), których zadaniem jest zmiękczenie powłoki malarskiej. W wypadku małych komponentów wypada stosować dezynfekowanie przez zanurzenie w Remosolu Oz, zwykle jednakże korumpuje się pokrywę Remosolem Am. Preparat ten obejmuje nadzwyczaj czynne rozczynniki organiczne, dodatki zgęszczające a także związki przyspieszające działanie destruktywne powłoki malarskiej. Do metod syntetycznych wypada też ługowanie powłok roztworami wodorotlenku sodu. Zamiatanie powłok malarskich za pomocą ługów może odbywać się na zimno, natomiast za sprawą wielkich zgęszczeń ługu, użytkuje się wówczas 20-procentowy roztwór wodorotlenku sodu, którym smaruje się kilkakrotnie powłokę aż do jej zmiękczenia, co może toczyć się plus minus 24 godzin. Następnie zeskrobuje się pokrycie skrobakami, płucze precyzyjnie wodą i przeciera.